கனடிய பிரதமர் மார்க் கார்னியின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சீனப் பயணம்: வர்த்தக நகர்வா? அல்லது தவிர்க்க முடியாத தேவையா?

பெய்ஜிங், ஜனவரி 13, 2026 – கனடியப் பிரதமர் மார்க் கார்னியின் தற்போதைய சீனப் பயணம், கனடாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் ஒரு தீர்க்கமான மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. கடந்த தசாப்தத்தில் மிகவும் சேதமடைந்த கனடா-சீனா உறவுகளை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியாக மட்டுமல்லாமல், மாறிவரும் உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் சூழலில் (Geopolitics) கனடா தனது இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு மூலோபாய நகர்வாகவும் இதைப் பார்க்க வேண்டும்.

ஒரு பொருளாதார நிபுணராகவும், மத்திய வங்கி ஆளுநராகவும் இருந்த கார்னியின் பின்னணியில் பார்க்கும்போது, இந்தப் பயணம் அரசியல் என்பதை விடப் பொருளாதாரத் தேவைகளை முன்னிறுத்தியதாகவே தெரிகிறது.

1. அமெரிக்கச் சந்தை மீதான அதிகப்படியான சார்பு (Over-reliance on the US): 

கனடாவின் நீண்டகாலப் பலவீனமே அதன் ஏற்றுமதியில் அமெரிக்காவை அளவுக்கு அதிகமாகச் சார்ந்திருப்பதுதான். வாஷிங்டனில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் மாற்றங்கள் மற்றும் “அமெரிக்காவுக்கே முன்னுரிமை” (America First) என்ற கொள்கையின் மறுமலர்ச்சி, கனடாவை மாற்று வழிகளை யோசிக்க வைத்துள்ளது. வரவிருக்கும் CUSMA (USMCA) வர்த்தக ஒப்பந்த மறுஆய்வின் போது, கனடா தன்னிடம் வேறு தெரிவுகள் இருப்பதை அமெரிக்காவுக்கு மறைமுகமாக உணர்த்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. சீனாவுடனான இந்த நெருக்கம், அமெரிக்காவுடனான பேரங்களில் கனடாவுக்கு ஒரு நெம்புகோலாக பயன்படக்கூடும்.

2. மின்சார வாகனங்கள் (EV) மற்றும் வர்த்தகப் போர்: 

இப்பயணத்தின் மிகச் சிக்கலான அம்சம் மின்சார வாகனங்கள் (EV) தொடர்பான விவகாரமாகும். கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தைப் பின்பற்றி, மலிவான சீனத் தயாரிப்பு எலெக்ட்ரிக் வாகனங்கள் மீது அதிக வரிகளை (Tariffs) விதித்துள்ளது. இது கனடிய வாகனத் தொழிலைப் பாதுகாக்கும் நடவடிக்கை என்றாலும், சீனாவைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு வர்த்தகத் தடையாகும். சீனா இந்த வரிகளை நீக்கக் கோருவது நிச்சயம். பதிலுக்கு, கனடா தனது கினோலா (Canola), பன்றி இறைச்சி மற்றும் எரிசக்திப் பொருட்களுக்குச் சீனச் சந்தையில் தடையற்ற அனுமதியை எதிர்பார்க்கிறது. கார்னி இந்த இரு முரண்பட்ட நலன்களை எப்படிச் சமரசம் செய்யப் போகிறார் என்பதே இப்பயணத்தின் வெற்றியின் அளவுகோலாகும்.

3. நடைமுறைவாதம் எதிர் விழுமியங்கள்

ஜஸ்டின் ட்ரூடோவின் ஆட்சிக்காலத்தில், மனித உரிமைகள் மற்றும் “விழுமியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட” (Values-based) வெளியுறவுக் கொள்கை முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டது, இது சீனாவுடனான உறவில் விரிசலை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், மார்க் கார்னியின் அணுகுமுறை “பொருளாதார நடைமுறைவாதம்” (Economic Pragmatism) சார்ந்தது போல் தெரிகிறது. சீனாவின் மனித உரிமைகள் விவகாரம், தைவான் பதற்றம் மற்றும் கனடாவில் சீனாவின் தலையீடுகள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள் இன்னும் அப்படியே உள்ளன. ஆனால், கார்னி இந்தச் சிக்கலான அரசியல் விவகாரங்களைப் பொருளாதார ஒத்துழைப்பிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்க (De-coupling) முயல்கிறார். இது ஒரு ஆபத்தான கயிறின் மேல் நடக்கும் வித்தையாகும். உள்நாட்டில் எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்களிடமிருந்து கடும் விமர்சனங்களை இது அழைக்கக்கூடும்.

4. எரிசக்தி மற்றும் காலநிலை மாற்றம்: 

காலநிலை நிதியில் (Climate Finance) நிபுணரான கார்னி, சீனாவுடனான உறவை “பசுமைப் பொருளாதார” (Green Economy) அடிப்படையில் கட்டமைக்க முயலலாம். உலகின் மிகப்பெரிய மாசுபடுத்துபவராகவும், அதே சமயம் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலில் (Renewable Energy) முதலீடு செய்யும் நாடாகவும் சீனா உள்ளது. கனடா தனது திரவ இயற்கை எரிவாயுவை (LNG) நிலக்கரிக்குப் மாற்றாகச் சீனாவுக்கு விற்பனை செய்வதன் மூலம், பொருளாதார லாபத்தையும் சுற்றுச்சூழல் இலக்குகளையும் ஒரே நேரத்தில் அடைய முற்படுகிறது.

பிரதமர் கார்னியின் இந்தப் பயணம் வெறும் வர்த்தக ஒப்பந்தங்களுக்கானது மட்டுமல்ல; இது கனடா ஒரு சுதந்திரமான நடுத்தர வல்லரசாக (Middle Power) செயல்பட முடியுமா என்பதற்கான சோதனையாகும். அமெரிக்காவின் நிழலிலிருந்து விலகி, அதே சமயம் மேற்கத்தியக் கூட்டணிகளின் நம்பிக்கையை இழக்காமல், ஆசியாவின் மிகப்பெரிய சக்தியுடன் உறவைப் பேணுவது என்பது கனடாவுக்கு முன்னாலுள்ள மிகப்பெரிய இராஜதந்திர சவாலாகும்.