புதிய யதார்த்தம்: கனடியப் பிரதமர் Mark Carney-யின் டாவோஸ் உரை (முழு வடிவம்)

கனடாவிற்கும் உலகிற்கும் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்துள்ள இந்தத் தருணத்தில் உங்களுடன் இருப்பது மகிழ்ச்சி மட்டுமல்ல, எனது கடமையுமாகும்.

இன்று நான் உலக ஒழுங்கில் ஏற்பட்டுள்ள முறிவு (rupture) குறித்தும், ஒரு இனிமையான கதையின் முடிவு மற்றும் எந்தவித கட்டுப்பாடுகளுக்கும் உட்படாத வல்லரசுகளின் பூகோள அரசியல் என்னும் கொடூரமான யதார்த்தத்தின் ஆரம்பம் குறித்தும் பேசப்போகிறேன்.

ஆனாலும், கனடா போன்ற நடுத்தர வல்லரசு நாடுகள் (Middle powers) சக்தியற்றவை அல்ல என்பதையும் நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். மனித உரிமைகளுக்கு மதிப்பளித்தல், நிலையான வளர்ச்சி, ஒற்றுமை, இறையாண்மை மற்றும் நாடுகளின் பிராந்திய ஒருமைப்பாடு போன்ற எமது விழுமியங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு புதிய ஒழுங்கை உருவாக்கும் திறன் அவற்றிடம் உள்ளது.

சக்தி குறைந்தவர்களின் பலம், நேர்மையிலிருந்து தொடங்குகிறது.

நாம் வல்லரசுகளின் போட்டி நிறைந்த ஒரு சகாப்தத்தில் வாழ்கிறோம் என்பதை ஒவ்வொரு நாளும் நினைவுபடுத்தப்படுகிறோம். விதிகளின் அடிப்படையிலான சர்வதேச ஒழுங்கு மறைந்து வருகிறது. “வலியவர்கள் தங்களால் முடிந்ததைச் செய்கிறார்கள், எளியவர்கள் வேதனையை அனுபவிக்கிறார்கள்” என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.

Thucydides-ன் இந்தத் தத்துவம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகச் சொல்லப்படுகிறது — சர்வதேச உறவுகளின் இயற்கையான தர்க்கம் மீண்டும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தத் தர்க்கத்தை எதிர்கொள்ளும் போது, நாடுகள் பிரச்சனைகளைத் தவிர்க்கவும், இணங்கிப்போகவும், கீழ்ப்படிவதன் மூலம் பாதுகாப்பை விலைக்கு வாங்கலாம் என்றும் நம்புகின்றன.

ஆனால் அது நடக்காது.

அப்படியானால், நமக்கான தெரிவுகள் என்ன?

1978 ஆம் ஆண்டில், செக் குடியரசின் எதிர்ப்பாளரும், பின்னர் ஜனாதிபதியுமான Václav Havel, “சக்தியற்றவர்களின் சக்தி” (The Power of the Powerless) என்ற ஒரு கட்டுரையை எழுதினார். அதில் அவர் ஒரு எளிய கேள்வியைக் கேட்டார்: கம்யூனிச அமைப்பு தன்னைத்தானே எவ்வாறு தக்கவைத்துக் கொண்டது?

அவரது பதில் ஒரு காய்கறி விற்பனையாளரிடமிருந்து தொடங்கியது. ஒவ்வொரு காலையிலும், அந்தக் கடைக்காரர் தனது ஜன்னலில் ஒரு பலகையை வைக்கிறார்: “உலகத் தொழிலாளர்களே, ஒன்றுபடுங்கள்!” என்று. அவர் அதை நம்புவதில்லை. யாருமே நம்புவதில்லை. ஆனால் பிரச்சனைகளைத் தவிர்க்கவும், இணக்கத்தைக் காட்டவும், ஒத்துப்போகவும் அவர் அந்தப் பலகையை வைக்கிறார். ஒவ்வொரு தெருவிலும் உள்ள ஒவ்வொரு கடைக்காரரும் அதையே செய்வதால், அந்த அமைப்பு நிலைத்து நிற்கிறது.

வன்முறையால் மட்டுமல்ல, தாங்கள் பொய்யெனத் தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்த சடங்குகளில் சாதாரண மக்கள் பங்கேற்பதன் மூலமே அது நிலைக்கிறது.

இதைத்தான் Havel “பொய்களுக்குள் வாழ்வது” (living within a lie) என்று அழைத்தார். அந்த அமைப்பின் சக்தி அதன் உண்மையில் இருந்து வரவில்லை, மாறாக அது உண்மை என்று நடிப்பதற்கான அனைவரின் விருப்பத்திலிருந்தே வருகிறது. அதன் பலவீனமும் அதே இடத்திலிருந்தே வருகிறது: ஒரு நபர் நடிப்பதை நிறுத்தும்போது — அந்தக் காய்கறிக்காரர் தனது பலகையை அகற்றும்போது — அந்த மாயை உடையத் தொடங்குகிறது.

நண்பர்களே, நிறுவனங்களும் நாடுகளும் தங்கள் பலகைகளை அகற்றுவதற்கான நேரம் இது.

பல தசாப்தங்களாக, கனடா போன்ற நாடுகள் “விதிகளின் அடிப்படையிலான சர்வதேச ஒழுங்கு” என்று நாம் அழைத்ததன் கீழ் செழித்து வளர்ந்தன. நாங்கள் அதன் நிறுவனங்களில் இணைந்தோம், அதன் கொள்கைகளைப் பாராட்டினோம், அதன் முன்கணிப்புத்தன்மையிலிருந்து பயனடைந்தோம். அதன் காரணமாக, அதன் பாதுகாப்பின் கீழ் விழுமியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட வெளியுறவுக் கொள்கைகளை எங்களால் முன்னெடுக்க முடிந்தது.

சர்வதேச விதிகளின் அடிப்படையிலான ஒழுங்குமுறையின் கதை பகுதியளவு பொய்யானது என்பதை நாங்கள் அறிந்திருந்தோம். மிகவும் வலிமையானவர்கள் தங்களுக்கு வசதியாக இருக்கும்போது அதிலிருந்து விலக்களித்துக்கொள்வார்கள் என்பதையும், வர்த்தக விதிகள் சமச்சீரற்ற முறையில் செயல்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும் நாங்கள் அறிந்திருந்தோம். குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் அல்லது பாதிக்கப்பட்டவரின் அடையாளத்தைப் பொறுத்து சர்வதேச சட்டம் மாறுபட்ட கடுமையுடன் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதையும் நாங்கள் அறிந்திருந்தோம்.

இந்தக் கற்பனை பயனுள்ளதாக இருந்தது. குறிப்பாக அமெரிக்காவின் மேலாதிக்கம் (American hegemony), பொது நன்மைகளை வழங்க உதவியது: திறந்த கடல் வழிகள், நிலையான நிதி அமைப்பு, கூட்டுப் பாதுகாப்பு மற்றும் சச்சரவுகளைத் தீர்ப்பதற்கான கட்டமைப்புகளுக்கான ஆதரவு.

எனவே, நாங்களும் அந்தப் பலகையை ஜன்னலில் வைத்தோம். சடங்குகளில் பங்கேற்றோம். சொல்லாடலுக்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளிகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதை பெரும்பாலும் தவிர்த்தோம்.

ஆனால், அந்த ஒப்பந்தம் இனி வேலை செய்யாது.

“ஒரு மாற்றம் அல்ல, ஒரு முறிவு”

நான் நேரடியாகக் கூறுகிறேன்: நாம் ஒரு மாற்றத்தின் (transition) மத்தியில் இல்லை, ஒரு முறிவின் (rupture) மத்தியில் இருக்கிறோம்.

கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில், நிதி, சுகாதாரம், எரிசக்தி மற்றும் பூகோள அரசியலில் ஏற்பட்ட தொடர்ச்சியான நெருக்கடிகள், அதீத உலகளாவிய ஒருங்கிணைப்பின் (global integration) அபாயங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளன.

ஆனால் மிகச் சமீபமாக, வல்லரசுகள் பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பை ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளன. வரிவிதிப்புகள் நெம்புகோலாகவும், நிதி உள்கட்டமைப்பு நிர்பந்தமாகவும், விநியோகச் சங்கிலிகள் சுரண்டப்படக்கூடிய பலவீனங்களாகவும் மாற்றப்பட்டுள்ளன.

ஒருங்கிணைப்பு என்பது உங்கள் அடிமைத்தனத்திற்கு காரணமாக மாறும்போது, ஒருங்கிணைப்பின் மூலம் பரஸ்பர நன்மை என்ற “பொய்க்குள் நீங்கள் வாழ” முடியாது.

நடுத்தர வல்லரசுகள் நம்பியிருந்த பலதரப்பு நிறுவனங்கள் — WTO, ஐ.நா., COP — மற்றும் கூட்டுப் பிரச்சனைத் தீர்வுக்கான கட்டமைப்புகளே அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகி உள்ளன.

இதன் விளைவாக, பல நாடுகள் ஒரே முடிவுக்கு வருகின்றன — அதாவது எரிசக்தி, உணவு, அத்தியாவசிய கனிமங்கள், நிதி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிகளில் அவர்கள் அதிக மூலோபாய சுயாட்சியை (strategic autonomy) உருவாக்க வேண்டும்.

இந்த உந்துதல் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது. தனக்குத்தானே உணவளிக்க முடியாத, எரிபொருள் வழங்க முடியாத அல்லது தன்னைத்தானே தற்காத்துக் கொள்ள முடியாத ஒரு நாட்டிற்குச் சில தெரிவுகளே உள்ளன. விதிகள் இனி உங்களைப் பாதுகாக்காதபோது, உங்களை நீங்களே பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால் இது எங்கு செல்கிறது என்பதில் நாம் தெளிவாக இருப்போம். கோட்டைகள் நிறைந்த உலகம் ஏழ்மையானதாகவும், பலவீனமானதாகவும், நீடித்து நிலைக்காததாகவும் இருக்கும்.

மற்றொரு உண்மையும் உள்ளது: வல்லரசுகள் தங்கள் அதிகாரம் மற்றும் நலன்களைத் தடையின்றித் தொடர்வதற்காக விதிகள் மற்றும் விழுமியங்களின் பாவனையைக் கூட கைவிட்டால், “பரிவர்த்தனை வாதத்தின்” (transactionalism) ஆதாயங்களை மீண்டும் உருவாக்குவது கடினமாகிவிடும். ஆதிக்க சக்திகளால் தங்கள் உறவுகளைத் தொடர்ந்து பணமாக்க முடியாது.

நட்பு நாடுகள் நிச்சயமற்ற தன்மைக்கு எதிராகப் பலதரப்பட்ட வழிகளைத் தேடும். அவர்கள் காப்பீடு வாங்குவார்கள், இறையாண்மையை மீண்டும் கட்டியெழுப்பத் தெரிவுகளை அதிகரிப்பார்கள் — அந்த இறையாண்மை ஒரு காலத்தில் விதிகளில் வேரூன்றியிருந்தது, ஆனால் இனி அது அழுத்தத்தைத் தாங்கும் திறனில் நங்கூரமிடப்படும்.

இந்த அறைக்குத் தெரியும், இது வழக்கமான இடர் மேலாண்மை (risk management) — இடர் மேலாண்மைக்கு ஒரு விலை உண்டு. ஆனால் மூலோபாய சுயாட்சியின் — இறையாண்மையின் — அந்த விலையைப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் முடியும். எல்லோரும் தங்கள் சொந்தக் கோட்டைகளைக் கட்டுவதை விட, மீள்தன்மையில் (resilience) கூட்டு முதலீடுகள் செய்வது மலிவானது. பகிரப்பட்ட தரநிலைகள் பிளவுகளைக் குறைக்கின்றன.

கனடா போன்ற நடுத்தர வல்லரசுகளுக்கு முன் உள்ள கேள்வி, புதிய யதார்த்தத்திற்கு ஏற்ப மாறுவதா என்பதல்ல — நாம் மாறியே ஆக வேண்டும். நாம் வெறுமனே உயரமான சுவர்களைக் கட்டுவதன் மூலம் மாறப்போகிறோமா அல்லது இன்னும் லட்சியபூர்வமாக எதையாவது செய்ய முடியுமா என்பதே கேள்வி.

விழிப்புணர்வுக்கான அழைப்பை முதலில் கேட்ட நாடுகளில் கனடாவும் ஒன்று. இது எங்கள் மூலோபாய நிலையில் அடிப்படை மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

எங்களின் புவியியல் அமைப்பும், கூட்டணிகளும் தானாகவே செழிப்பையும் பாதுகாப்பையும் வழங்கும் என்ற எங்கள் பழைய, வசதியான அனுமானங்கள் இனி செல்லுபடியாகாது என்பதை கனடியர்கள் அறிவார்கள்.

எங்களின் புதிய அணுகுமுறை Alexander Stubb குறிப்பிட்ட “விழுமியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட எதார்த்தவாதம்” (values-based realism) என்பதைச் சார்ந்துள்ளது — வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நாம் கொள்கை ரீதியாகவும் நடைமுறை ரீதியாகவும் செயல்பட விரும்புகிறோம்.

அடிப்படை விழுமியங்களுக்கான எமது அர்ப்பணிப்பில் கொள்கை ரீதியாக இருக்கிறோம்: இறையாண்மை மற்றும் பிராந்திய ஒருமைப்பாடு, ஐ.நா. சாசனத்திற்கு இணங்காத மற்றும் மனித உரிமைகளுக்கு மதிப்பளிக்காத விசைப் பயன்பாட்டைத் தடுத்தல்.

அதேவேளை, முன்னேற்றம் பெரும்பாலும் படிப்படியானது என்பதையும், நலன்கள் மாறுபடும் என்பதையும், ஒவ்வொரு கூட்டாளியும் நம் விழுமியங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதையும் அங்கீகரிப்பதில் நடைமுறை ரீதியாக இருக்கிறோம். எனவே நாங்கள் பரந்த அளவில், மூலோபாய ரீதியாக, திறந்த கண்களுடன் ஈடுபடுகிறோம். நாம் விரும்பும் உலகத்திற்காகக் காத்திருக்காமல், உலகம் எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியே அதை எதிர்கொள்கிறோம்.

எங்கள் உறவுகளின் ஆழம் எங்கள் விழுமியங்களைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் அவற்றைச் சீரமைக்கிறோம். உலக ஒழுங்கின் நிலையற்ற தன்மை, இது ஏற்படுத்தும் அபாயங்கள் மற்றும் அடுத்து என்ன வரப்போகிறது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, எங்கள் செல்வாக்கை அதிகரிக்கப் பரந்த ஈடுபாட்டிற்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறோம்.

நாங்கள் இனி எங்கள் விழுமியங்களின் வலிமையை மட்டும் நம்பியிருக்கவில்லை, எங்கள் வலிமையின் மதிப்பையும் நம்பியிருக்கிறோம்.

நாங்கள் உள்நாட்டில் அந்த வலிமையைக் கட்டியெழுப்புகிறோம்.

எனது அரசாங்கம் பதவியேற்றதிலிருந்து, வருமானம், மூலதன ஆதாயங்கள் மற்றும் வணிக முதலீடுகள் மீதான வரிகளைக் குறைத்துள்ளோம். மாகாணங்களுக்கு இடையிலான வர்த்தகத்திற்கான அனைத்து மத்தியத் தடைகளையும் நீக்கியுள்ளோம். எரிசக்தி, AI, அத்தியாவசிய கனிமங்கள், புதிய வர்த்தகப் பாதைகள் மற்றும் அதற்கு அப்பாலும் ஒரு டிரில்லியன் டாலர் முதலீட்டை விரைவுபடுத்துகிறோம்.

இந்தத் தசாப்தத்தின் இறுதிக்குள் நாங்கள் எங்கள் பாதுகாப்புச் செலவினங்களை இரட்டிப்பாக்குகிறோம், மேலும் எங்கள் உள்நாட்டுத் தொழில்களைக் கட்டியெழுப்பும் வகையில் அதைச் செய்கிறோம்.

நாங்கள் வெளிநாடுகளில் விரைவாகப் பல்வகைப்படுத்தி வருகிறோம். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் ஒரு விரிவான மூலோபாயக் கூட்டாண்மைக்கு ஒப்புக்கொண்டுள்ளோம், இதில் ஐரோப்பியப் பாதுகாப்பு கொள்முதல் ஏற்பாடான SAFE-ல் இணைவதும் அடங்கும்.

ஆறு மாதங்களில் நான்கு கண்டங்களில் 12 இதர வர்த்தக மற்றும் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுள்ளோம்.

கடந்த சில நாட்களில், சீனா மற்றும் கத்தாருடன் புதிய மூலோபாயக் கூட்டாண்மைகளை முடித்துள்ளோம்.

நாங்கள் இந்தியா, ஏசியான், தாய்லாந்து, பிலிப்பைன்ஸ் மற்றும் Mercosur ஆகியவற்றுடன் சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்களுக்காகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறோம்.

நாங்கள் வேறொன்றையும் செய்கிறோம். உலகளாவிய பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க உதவ, பொதுவான விழுமியங்கள் மற்றும் நலன்களின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு பிரச்சனைகளுக்கு வெவ்வேறு கூட்டணிகளை உருவாக்குகிறோம்.

எனவே உக்ரைன் விவகாரத்தில், நாங்கள் விருப்பமுள்ளவர்களின் கூட்டணியில் -Coalition of the willing – முக்கிய உறுப்பினராகவும், அதன் பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு தனிநபர் விகிதத்தில் அதிக பங்களிப்பாளர்களில் ஒருவராகவும் இருக்கிறோம்.

ஆர்க்டிக் இறையாண்மையில், நாங்கள் கிரீன்லாந்து மற்றும் டென்மார்க்குடன் உறுதியாக நிற்கிறோம், மேலும் கிரீன்லாந்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் அவர்களின் தனித்துவமான உரிமையை முழுமையாக ஆதரிக்கிறோம்.

Article 5-க்கான எங்கள் அர்ப்பணிப்பு அசைக்க முடியாதது.

எனவே, கூட்டணியின் வடக்கு மற்றும் மேற்குப் பக்கங்களை மேலும் பாதுகாக்க, Nordic-Baltic Eight உள்ளிட்ட எங்கள் நேட்டோ நட்பு நாடுகளுடன் இணைந்து செயல்படுகிறோம். ரேடார்கள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள், விமானங்கள் மற்றும் தரைப்படைகளில் கனடாவின் முன்னோடியில்லாத முதலீடுகள் மூலம் இதைச் செய்கிறோம்.

கிரீன்லாந்து மீதான வரிகளை கனடா கடுமையாக எதிர்க்கிறது மற்றும் ஆர்க்டிக்கில் பாதுகாப்பு மற்றும் செழிப்பை அடைவதற்கான எமது பகிரப்பட்ட நோக்கங்களை அடையக் கவனம் செலுத்தப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது.

பலதரப்பு வர்த்தகத்தில், டிரான்ஸ்-பசிபிக் கூட்டாண்மைக்கும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கும் இடையே ஒரு பாலத்தை உருவாக்கும் முயற்சிகளை நாங்கள் முன்னெடுக்கிறோம், இது 1.5 பில்லியன் மக்களைக் கொண்ட ஒரு புதிய வர்த்தகத் தொகுதியை உருவாக்கும்.

அத்தியாவசிய கனிமங்களில், உலகம் செறிவூட்டப்பட்ட விநியோகத்திலிருந்து விலகிப் பல்வகைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதற்காக, ஜி7 (G7) அமைப்பை மையமாகக் கொண்ட வாங்குவோர் சங்கங்களை (buyer’s clubs) உருவாக்குகிறோம்.

AI-ல், ஆதிக்க சக்திகளுக்கும், தொழில்நுட்ப ஜாம்பவான்களுக்கும் (hyperscalers) இடையே தேர்வு செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு நாம் தள்ளப்படக்கூடாது என்பதை உறுதிப்படுத்த, ஒத்த எண்ணம் கொண்ட ஜனநாயக நாடுகளுடன் ஒத்துழைக்கிறோம்.

இது அப்பாவித்தனமான பலதரப்புவாதம் அல்ல. அல்லது அவர்களின் நிறுவனங்களை நம்பியிருப்பதும் அல்ல. இது செயல்படக்கூடிய கூட்டணிகளை உருவாக்குவது, பிரச்சனைகள் வாரியாக, இணைந்து செயல்படப் போதுமான பொதுவான தளத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் கூட்டாளர்களுடன். சில சந்தர்ப்பங்களில், இது பெரும்பான்மையான நாடுகளாக இருக்கும்.

இது வர்த்தகம், முதலீடு, கலாச்சாரம் ஆகியவற்றில் தொடர்புகளின் அடர்த்தியான வலையமைப்பை உருவாக்குகிறது, இது எதிர்கால சவால்கள் மற்றும் வாய்ப்புகளுக்கு நாம் பயன்படுத்திக்கொள்ளக்கூடியது.

“நடுத்தர வல்லரசுகள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்”

நடுத்தர வல்லரசுகள் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும், ஏனென்றால் நாம் மேசையில் அமராவிட்டால், நாம் உணவுப் பட்டியலில் இருப்போம் (if we’re not at the table, we’re on the menu).

வல்லரசுகள் இப்போதைக்குத் தனித்துச் செல்ல முடியும் என்பதையும் நான் கூறுவேன். விதிமுறைகளைத் திணிக்கச் சந்தை அளவு, இராணுவத் திறன் மற்றும் செல்வாக்கு அவர்களிடம் உள்ளது. நடுத்தர வல்லரசுகளிடம் அது இல்லை. ஆனால் நாம் ஒரு ஆதிக்க சக்தியுடன் இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தை நடத்தும்போது, நாம் பலவீனத்திலிருந்து பேச்சுவார்த்தை நடத்துகிறோம். என்ன கொடுக்கப்படுகிறதோ அதை ஏற்றுக்கொள்கிறோம். யார் மிகவும் இணக்கமாகப் போவது என்பதில் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுகிறோம்.

இது இறையாண்மை அல்ல. அடிபணிதலை ஏற்றுக்கொண்டு இறையாண்மையை நடிப்பது.

வல்லரசுப் போட்டி நிறைந்த உலகில், இடையில் உள்ள நாடுகளுக்கு ஒரு தேர்வு உள்ளது: தயவுக்காக ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுவது அல்லது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய மூன்றாவது பாதையை உருவாக்க ஒன்றிணைவது.

கடினமான சக்தியின் (hard power) எழுச்சி, நியாயத்தன்மை, நேர்மை மற்றும் விதிகளின் சக்தி இன்னும் வலுவாக இருக்கும் என்ற உண்மையை மறைக்க நாம் அனுமதிக்கக்கூடாது — நாம் அவற்றை ஒன்றாகப் பயன்படுத்தத் தேர்வுசெய்தால்.

இது என்னை மீண்டும் Havel-இடம் கொண்டு வருகிறது.

நடுத்தர வல்லரசுகள் “உண்மையை வாழ்வது” (live the truth) என்றால் என்ன?

முதலாவதாக, யதார்த்தத்திற்குப் பெயரிடுவது. “விதிகளின் அடிப்படையிலான சர்வதேச ஒழுங்கு” இன்னும் விளம்பரப்படுத்தப்பட்டபடியே செயல்படுகிறது என்று அழைப்பதை நிறுத்துங்கள். அது என்னவோ அதை அப்படியே அழையுங்கள்: மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர்கள் தங்கள் நலன்களைத் தொடரப் பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பை நிர்பந்தத்திற்கான ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தும் தீவிரமான வல்லரசுப் போட்டி அமைப்பு இது.

இதன் பொருள் சீராகச் செயல்படுவது, நட்பு நாடுகள் மற்றும் போட்டியாளர்களுக்கு ஒரே தரநிலைகளைப் பயன்படுத்துவது. ஒரு திசையிலிருந்து வரும் பொருளாதார அச்சுறுத்தலை நடுத்தர வல்லரசுகள் விமர்சித்துவிட்டு, மற்றொரு திசையிலிருந்து வரும்போது அமைதியாக இருந்தால், நாம் இன்னும் பலகையை ஜன்னலில் வைத்திருக்கிறோம் என்று அர்த்தம்.

இதன் பொருள் நாம் நம்புவதாகக் கூறுவதைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். பழைய ஒழுங்கு மீட்டமைக்கப்படும் என்று காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, விவரிக்கப்பட்டபடியே செயல்படும் நிறுவனங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் உருவாக்குவது.

மேலும், நிர்பந்தத்தை அனுமதிக்கும் செல்வாக்கைக் குறைப்பது. வலுவான உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்புவது எப்போதும் ஒவ்வொரு அரசாங்கத்தின் உடனடி முன்னுரிமையாக இருக்க வேண்டும். சர்வதேச அளவில் பல்வகைப்படுத்துதல் என்பது பொருளாதார விவேகம் மட்டுமல்ல — அது நேர்மையான வெளியுறவுக் கொள்கைக்கான பொருள்சார் அடித்தளமாகும். ஏனெனில் பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளுக்குத் தங்கள் பாதிப்பைக் குறைப்பதன் மூலம் நாடுகள் கொள்கை ரீதியான நிலைப்பாடுகளுக்கான உரிமையைப் பெறுகின்றன.

“உள்ளதை உள்ளபடியே ஏற்கும் நேர்மை”

எனவே, உலகம் விரும்புவது கனடாவிடம் உள்ளது. நாங்கள் ஒரு எரிசக்தி வல்லரசு. எங்களிடம் பரந்த அளவிலான அத்தியாவசிய கனிம இருப்புகள் உள்ளன. உலகின் மிகவும் படித்த மக்கள் தொகை எங்களிடம் உள்ளது. எங்கள் ஓய்வூதிய நிதிகள் உலகின் மிகப்பெரிய மற்றும் அதிநவீன முதலீட்டாளர்களில் ஒன்றாகும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், எங்களிடம் மூலதனம், திறமை உள்ளது, மேலும் தீர்க்கமாகச் செயல்படக்கூடிய மகத்தான நிதித் திறன் கொண்ட அரசாங்கமும் உள்ளது.

மற்றவர்கள் விரும்பும் விழுமியங்களும் எங்களிடம் உள்ளன.

கனடா சிறப்பாகச் செயல்படும் ஒரு பன்மைத்துவ சமூகம். எங்கள் பொதுவெளி உரக்கமானது, பன்முகத்தன்மை கொண்டது மற்றும் சுதந்திரமானது. கனடியர்கள் நிலைத்தன்மைக்கு (sustainability) அர்ப்பணிப்புடன் உள்ளனர்.

எதுவும் நிலையற்றதாக இருக்கும் உலகில் நாங்கள் ஒரு நிலையான மற்றும் நம்பகமான கூட்டாளி. நீண்ட கால உறவுகளை மதிக்கும் மற்றும் உருவாக்கும் ஒரு கூட்டாளி.

எங்களிடம் வேறொன்றும் உள்ளது. என்ன நடக்கிறது என்பதற்கான அங்கீகாரமும், அதற்கேற்ப செயல்படுவதற்கான உறுதியும் எங்களிடம் உள்ளது.

இந்த முறிவுக்குத் தழுவலை விட அதிகம் தேவை என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். உலகம் எப்படி இருக்கிறதோ அதைப் பற்றிய நேர்மை இதற்குத் தேவை.

நாங்கள் ஜன்னலிலிருந்து அந்தப் பலகையை எடுக்கிறோம்.

பழைய ஒழுங்கு மீண்டும் வராது என்பது எங்களுக்குத் தெரியும். அதற்காக நாம் வருந்தக்கூடாது. கடந்த கால ஏக்கம் (Nostalgia) ஒரு உத்தி அல்ல.

ஆனால் அந்த விரிசலிலிருந்து, நாம் சிறந்த, வலிமையான, நியாயமான ஒன்றை உருவாக்க முடியும் என்று நம்புகிறோம்.

இது நடுத்தர வல்லரசுகளின் பணி. கோட்டைகள் நிறைந்த உலகத்தால் அதிகம் இழக்கக்கூடிய மற்றும் உண்மையான ஒத்துழைப்பால் அதிகம் பெறக்கூடிய நாடுகள் இவை.

வல்லரசுகளிடம் அவர்களின் அதிகாரம் உள்ளது. ஆனால் எங்களிடமும் ஏதோ ஒன்று உள்ளது — நடிப்பதை நிறுத்தும் திறன், யதார்த்தத்தைப் பெயரிடும் திறன், உள்நாட்டில் நம் வலிமையைக் கட்டியெழுப்புதல் மற்றும் ஒன்றிணைந்து செயல்படும் திறன்.

அதுதான் கனடாவின் பாதை. நாங்கள் அதை வெளிப்படையாகவும் நம்பிக்கையுடனும் தேர்வு செய்கிறோம்.

எங்களுடன் பயணிக்க விரும்பும் எந்தவொரு நாட்டிற்கும் இந்தப் பாதை அகலத் திறந்திருக்கிறது.