சென்னை | பிப்ரவரி 18, 2026: இயக்குனர் ராஜு முருகன் தனது முந்தைய படமான ‘ஜப்பான்’ தந்த சறுக்கலிலிருந்து மீண்டு, மீண்டும் தனது பலமான சமூக அரசியல் நையாண்டி (Political Satire) களத்திற்குத் திரும்பியுள்ளார். ‘மை லார்ட்’ திரைப்படம், அதிகாரத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு சாமானிய மனிதனின் வலியை, ‘ஜோக்கர்’ படத்தைப் போன்றே ஒரு விதமான கிண்டலும் கேலியும் கலந்த தொனியில் பதிவு செய்கிறது. கோவில்பட்டியில் தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலையில் வேலை செய்யும் முத்துச் சிற்பி (சசிகுமார்) மற்றும் அவரது மனைவி சுசீலா (சைத்ரா) ஆகிய இருவரின் வாழ்வியலைச் சுற்றி நகரும் இந்தக் கதை, இறுதியில் ஒரு மிகப்பெரிய மருத்துவ மாஃபியாவையும் அரசியல் அதிகாரத்தையும் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது.+1
திரைக்கதையின் தொடக்கமே மிகவும் சுவாரசியமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு தீ விபத்தில் இறந்துவிட்டதாக அரசாங்க ஆவணங்களில் பதியப்பட்டு, ‘கண்ணீர் அஞ்சலி’ போஸ்டர் ஒட்டப்பட்ட முத்துச் சிற்பி, பிணவறையில் இருந்து உயிருடன் எழுந்து வந்து நடனமாடும் காட்சியிலேயே ராஜு முருகனின் நையாண்டி பாணி வெளிப்படுகிறது. தனது மனைவிக்கு ஏற்பட்ட மருத்துவச் செலவுகளுக்காகக் கந்துவட்டிக்காரரிடம் கடன் வாங்கப் போய், பின் ஆவணங்களில் ‘கொல்லப்பட்ட’ முத்துச் சிற்பி, “நான் உயிரோடுதான் இருக்கிறேன்” என்பதை நிரூபிக்கப் போராடுவது படத்தின் முதற்பாதியை நகர்த்துகிறது. ஒரு அடையாள அட்டைக்காகவும், ரேஷன் கார்டுக்காகவும் இந்த நாட்டின் ஏழைகள் எப்படியெல்லாம் அலைக்கழிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதைத் திரைக்கதை ஆழமாகப் பேசுகிறது.
இரண்டாம் பாதியில் கதை வேறொரு தளத்திற்கு மாறுகிறது. நாட்டின் மத்திய அமைச்சர் (ஆஷா சரத்) ஒருவருக்கு அரிய வகை சிறுநீரகம் தேவைப்பட, அதற்கு முத்துச் சிற்பியின் சிறுநீரகம் பொருந்திப்போகிறது. பணத்தையும் அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்தி அந்தச் சிறுநீரகத்தைப் பறிக்க முயலும் அதிகார வர்க்கத்திற்கும், தனது மனிதாபிமானத்தை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்ட முத்துச் சிற்பிக்கும் இடையிலான போராட்டமே மீதிக்கதையாகிறது. இதில் “வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்” என்ற வள்ளலார் தத்துவத்தைச் சசிகுமார் பேசும் இடங்கள், இன்று மறைந்து வரும் மனிதநேயத்தை மீண்டும் ஒருமுறை நினைவுபடுத்துகின்றன.
நடிப்பைப் பொறுத்தவரை, சசிகுமார் முத்துச் சிற்பியாக வாழ்ந்துள்ளார் என்றே சொல்ல வேண்டும். தனது முந்தைய வெற்றிப்படமான ‘அயோத்தி’யைத் தொடர்ந்து, இதில் ஒரு அமைதியான ஆனால் உறுதியான மனிதராகச் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். கன்னட நடிகை சைத்ரா ஜே. ஆச்சார், சுசீலாவாகத் தமிழில் தடம் பதித்துள்ளார்.குறிப்பாக கோவில்பட்டிப் பெண்மணியாக அவர் காட்டிய உடல்மொழியும், பீடி பிடிக்கும் காட்சிகளில் காட்டிய யதார்த்தமும் ரசிகர்களைக் கவர்ந்துள்ளன. பத்திரிகையாளராக வரும் குரு சோமசுந்தரம், தனது தனித்துவமான பேச்சால் படத்தின் சுவாரசியத்தைக் கூட்டுகிறார். நீதிபதியாக வரும் ஜெயபிரகாஷ் மற்றும் வில்லத்தனத்தில் மிரட்டும் ஆஷா சரத் ஆகியோர் படத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளனர்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக நீரவ் ஷாவின் (Nirav Shah) ஒளிப்பதிவு, கோவில்பட்டியின் வறட்சியையும் சென்னையின் அதிகார மையங்களையும் தத்ரூபமாகப் படம் பிடித்துள்ளது. ஷான் ரோல்டனின் (Sean Roldan) இசை படத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளது. குறிப்பாகக் கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் ஒலிக்கும் பின்னணி இசை பார்வையாளர்களின் கண்களைக் கசிய வைக்கிறது. இருப்பினும், படத்தின் சில இடங்கள் மிக நீளமாகவும், நீதிமன்றக் காட்சிகள் சற்று நாடகத் தன்மையுடனும் இருப்பது ஒரு சிறு பலவீனமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனாலும், ராஜு முருகனின் கூர்மையான வசனங்கள் அந்தச் சிறு குறைகளை மறைத்து விடுகின்றன.+1
ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில், ‘மை லார்ட்’ ஒரு சாதாரண பொழுதுபோக்குத் திரைப்படம் மட்டுமல்லாமல், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாகவும் ஒலிக்கிறது. மருத்துவத் துறையில் நிலவும் முறைகேடுகள், கந்துவட்டிக் கொடுமை மற்றும் அதிகார துஷ்பிரயோகம் எனப் பல விஷயங்களைத் துணிச்சலுடன் பேசியதற்காகப் படக்குழுவினருக்குப் பாராட்டுகள் குவிகின்றன. சமூக அக்கறை கொண்ட சினிமாக்களை விரும்புவோருக்கு இந்தப் படம் ஒரு சிறந்த விருந்தாக அமைந்துள்ளது.
