யாழ்ப்பாணம், டிசம்பர் 26, 2025: யாழ் மாவட்ட சுயேட்சை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் வைத்தியர் இராமநாதன் அருச்சுனா, கடந்த டிசம்பர் 22, 2025 அன்று வெளியிட்ட கருத்து, உலகத் தமிழர்களின் மனங்களில் ஆறாத வடுவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சட்டவிரோதக் கட்டுமானங்கள் என்ற போர்வையில், தமிழர்களின் ஆன்மீகத் தலைநகரான நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவிலையும், ஆக்கிரமிப்புச் சின்னமாகக் கருதப்படும் தையிட்டி விகாரையையும் ஒரே தராசில் வைத்து அவர் பேசியதே இந்தக் கொந்தளிப்பிற்குக் காரணமாகும்.
எம்.பி. அருச்சுனாவின் சர்ச்சை வாதம்: டிசம்பர் 22 அன்று இடம்பெற்ற கலந்துரையாடல் ஒன்றின் போதே எம்.பி. அருச்சுனா இந்த விவகாரத்தைக் கிளப்பினார். அவரது வாதம் பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது:
“நாங்கள் சட்டத்தை மதித்து, சட்டவிரோதக் கட்டுமானங்களை அகற்றுவதுதான் குறிக்கோள் என்றால், சட்டம் அனைவருக்கும் சமமாக இருக்க வேண்டும். தையிட்டி விகாரை சட்டவிரோதம் என்றால், வீதியை மறித்துக் கட்டப்பட்டுள்ள நல்லூர் கோவிலையும் இடிக்க வேண்டும். அதேபோல, உரிய அனுமதியின்றி அல்லது சட்டத்திற்குப் புறம்பாகக் கட்டப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படும் கிட்டு பூங்காவையும் (Kittu Park)அகற்றத் தயாரா?”
அதாவது, “தையிட்டி விகாரையை இடிக்கக் கோரும் தமிழ் அரசியல்வாதிகள், அதே சட்டத்தின் அடிப்படையில் தமிழர்களின் புனிதத் தலமான நல்லூரையும், மாவீரர் நினைவாக உள்ள கிட்டு பூங்காவையும் இடிக்கச் சம்மதிப்பார்களா?” என்று அவர் விடுத்த சவால், தமிழ் மக்களின் உணர்வுகளைக் காயப்படுத்தியுள்ளது.
சர்ச்சையின் மையப்புள்ளி யாழ்ப்பாணம், தையிட்டி பகுதியில் தனியாருக்குச் சொந்தமான காணியில் சட்டவிரோதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ள ‘திஸ்ஸ விகாரையை’ அகற்றக்கோரி தமிழ் மக்கள் போராடி வருகின்றனர். இது குறித்துப் பேசிய எம்.பி. அருச்சுனா, “சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதாயின், வீதியை மறித்துக் கட்டப்பட்டுள்ள நல்லூர் கோவிலையும், அனுமதியின்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படும் கிட்டு பூங்காவையும் (Kittu Park) இடிக்கத் தயாரா?” என்ற கேள்வியை எழுப்பியிருந்தார்.
வரலாற்றை மறந்த வாதம்: நல்லூரின் புனிதமும் தொன்மையும் அருச்சுனாவின் இந்த ஒப்பீடு, தமிழர்களின் வரலாற்று அறிவை இழிவுபடுத்துவதாக அமைந்துள்ளது எனப் பலரும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
- யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் தலைநகர்: நல்லூர் என்பது இன்றைக்கு நேற்றோ தோன்றிய ஒரு கட்டடம் அல்ல. அது யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்ட மன்னர்களின் தலைநகரம். வீதி அபிவிருத்திச் சட்டங்கள் அல்லது நகரத் திட்டமிடல்கள் உருளாவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, தமிழர்களின் கலாச்சார மையமாகத் திகழ்ந்த பூமி அது.
- வரலாற்று அநீதி: நவீன கால வீதி விஸ்தரிப்புக்காக, நூற்றாண்டுகள் பழமையான ஒரு வரலாற்றுச் சின்னத்தை “வீதிக்கு இடையூறு” என்று கூறுவது, வரலாற்றின் மீதான வன்முறையாகும். நல்லூர் கோவில் வீதியை ஆக்கிரமிக்கவில்லை; காலப்போக்கில் வளர்ச்சியடைந்த நகரமே கோவிலைச் சூழ்ந்து வளர்ந்துள்ளது என்பதே வரலாற்று உண்மை.
சிதைக்கப்படும் தமிழ் உணர்வுகள் தையிட்டி விகாரை என்பது, போருக்குப் பிந்தைய சூழலில், தமிழர்களின் நிலத்தில் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு மாறாக, ஆக்கிரமிப்பு மனப்பான்மையுடன் கட்டப்பட்ட ஒரு புதிய கட்டுமானம். இதனை, தமிழர்களின் ஆன்மாவோடு கலந்த நல்லூர் கந்தசுவாமி கோவிலுடன் ஒப்பிட்டதுதான் தமிழ் மக்களை அதிகம் காயப்படுத்தியுள்ளது.
“நல்லூர் முருகன் ஆலயம் என்பது ஈழத் தமிழர்களின் அடையாளம். புலம் பெயர்ந்து வாழும் ஒவ்வொரு தமிழனும், ஊருக்கு வரும்போது முதலில் தலைவணங்கும் இடம் நல்லூர். அதனை ஒரு ‘சட்டவிரோதக் கட்டுமானம்’ என்ற நிலைக்குத் தரம் தாழ்த்திப் பேசியது, எம்.பி. அருச்சுனா அவர்கள் தமிழர்களின் கலாச்சார உணர்வுகளைச் சிறிதும் மதிக்கவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது” எனச் சமூக ஆர்வலர்கள் வேதனை தெரிவிக்கின்றனர்.
கிட்டு பூங்கா விவகாரம் அதேவேளை, விடுதலைப் புலிகளின் தளபதி கேர்னல் கிட்டு அவர்களின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட கிட்டு பூங்காவையும் இடிக்க வேண்டும் என அவர் மறைமுகமாகக் குறிப்பிட்டது, தமிழர்களின் தியாக வரலாற்றைக் கொச்சைப்படுத்தும் செயலாகும். ஆக்கிரமிப்புச் சின்னத்தையும் (விகாரை), தியாகத்தின் சின்னத்தையும் (கிட்டு பூங்கா), வழிபாட்டுச் சின்னத்தையும் (நல்லூர்) ஒரே பார்வையில் அணுகுவது, அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையின் வெளிப்பாடு என்றே விமர்சிக்கப்படுகிறது.
ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், தனது சொந்த மக்களின் வரலாற்றுப் பெருமைகளையும், புனிதத் தலங்களையும் பாதுகாக்கப் குரல் கொடுப்பதே மரபு. ஆனால், அதற்கு மாறாக அவற்றை இடிக்கச் சொல்லி வாதாடுவது, யாழ் அரசியல் வரலாற்றில் கறையாகப் பதிந்துள்ளது.
