கொழும்பு, ஓகஸ்ட் 1, 2026 – இலங்கை வரலாற்றில் ஆறாத வடுவாக மாறியுள்ள 2019 ஆம் ஆண்டு உயிர்த்த ஞாயிறு தொடர் குண்டுத்தாக்குதல்களைத் தடுக்கத் தவறிய குற்றச்சாட்டிற்காக, நாட்டின் முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளர் ஹேமசிறி பெர்னாண்டோ மற்றும் முன்னாள் பொலிஸ் மா அதிபர் பூஜித் ஜயசுந்தர ஆகிய இருவருக்கும் மரண தண்டனை விதித்து கொழும்பு மேல் நீதிமன்றம் ஜூலை 31, 2026 அன்று தீர்ப்பளித்துள்ளது. இது குறித்து சர்வதேச செய்தி ஊடகமான அல் ஜசீரா (Al Jazeera) வெளியிட்ட செய்திக் குறிப்பிலும், 260-க்கும் மேற்பட்ட அப்பாவிப் பொதுமக்களின் உயிர்களைக் காவு கொண்ட இந்த கொடூரத் தாக்குதல்களைத் தடுத்து நிறுத்தத் தவறியமைக்காகவே இலங்கையின் இரண்டு உயர் அதிகாரிகளுக்கு இந்த உச்சபட்ச தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளதாக முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்தி வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வழக்கானது, கொழும்பு மேல் நீதிமன்ற நீதிபதிகளான பிரியந்த லியனகே, திலகரத்ன பண்டார மற்றும் விராஜ் வீரசூரிய ஆகிய மூவர் அடங்கிய சிறப்பு நீதிபதிகள் குழாமினால் விசாரிக்கப்பட்டது. இத்தீர்ப்பானது பெரும்பான்மை அடிப்படையில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. நீதிபதிகள் பிரியந்த லியனகே மற்றும் திலகரத்ன பண்டார ஆகியோர் முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளர் மற்றும் முன்னாள் பொலிஸ் மா அதிபர் ஆகிய இருவரும் குற்றவாளிகள் எனத் தீர்ப்பளித்த அதேவேளை, நீதிபதி விராஜ் வீரசூரிய இவர்களுக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்படவில்லை எனத் தெரிவித்து மாறுபட்ட தீர்ப்பை வழங்கினார். இறுதியில், இவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட 855 குற்றச்சாட்டுகளில் 854 குற்றச்சாட்டுகள் சந்தேகமற நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதாக நீதிமன்றம் உறுதி செய்து இருவருக்கும் மரண தண்டனை விதித்துள்ளது.

இந்த வழக்கின் பிரதான குற்றச்சாட்டு, புலனாய்வுத் தகவல்களை அலட்சியப்படுத்தியமையாகும். ஏப்ரல் 4, 2019 அன்றே இந்திய புலனாய்வு அமைப்புகள், இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளின் தற்கொலைத் தாக்குதல் குறித்து மிகத் தெளிவான முன் எச்சரிக்கை தகவல்களை இலங்கையின் பாதுகாப்புத் தரப்பிற்கு வழங்கியிருந்தன. இருந்தபோதிலும், இந்த நம்பகமான புலனாய்வுத் தகவல்களைப் பெற்ற பின்னரும், ஹேமசிறி பெர்னாண்டோ மற்றும் பூஜித் ஜயசுந்தர ஆகியோர் உரிய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தவறியுள்ளனர். கடமையைச் சரிவரச் செய்யாமல், பொதுமக்களின் மரணங்களுக்கு உடந்தையாக இருந்தமை ஆகியவையே இவர்கள் மீதான பிரதான குற்றச்சாட்டுகளாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.
ஏப்ரல் 21, 2019 அன்று, இலங்கையின் கொழும்பு, நீர்கொழும்பு மற்றும் மட்டக்களப்பு ஆகிய பகுதிகளில் உள்ள மூன்று கிறிஸ்தவ தேவாலயங்கள் மற்றும் மூன்று சொகுசு விடுதிகளை இலக்கு வைத்து நடத்தப்பட்ட இந்தத் தொடர் குண்டுத்தாக்குதல்களில் 42 வெளிநாட்டவர்கள் உட்பட 260-க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர். மட்டக்களப்பு சீயோன் தேவாலயம் மற்றும் கொழும்பில் உள்ள தேவாலயங்களில் கொல்லப்பட்ட மற்றும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான ஈழத் தமிழ் கிறிஸ்தவர்களும் அடங்குவர். அரச மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளின் பாரிய அலட்சியமே இவ்வளவு பெரிய உயிரிழப்புகளுக்குக் காரணம் என ஈழத் தமிழ் சமூகமும், புலம்பெயர் தமிழர்களும் நீண்டகாலமாகக் குற்றம் சாட்டி வந்த நிலையில், பாதுகாப்புத்துறையின் அதியுயர் அதிகாரிகளுக்கு எதிரான இந்தத் தண்டனை, இலங்கையில் பொறுப்புக்கூறல் (Accountability) தொடர்பான ஒரு முக்கியமான முன்னுதாரணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
இலங்கையில் 1976 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் எந்தவொரு குற்றவாளிக்கும் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்க நடைமுறை உண்மையாகும். தற்போதைய ஜனாதிபதி அனுர குமார திஸாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கமும், மரண தண்டனையை நிறைவேற்றாத தற்போதைய கொள்கையைத் தொடர்ந்து பேணுவதற்கு ஆதரவளித்து வருகிறது. எனவே, ஹேமசிறி பெர்னாண்டோ மற்றும் பூஜித் ஜயசுந்தர ஆகியோருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டாலும், நடைமுறையில் இது ஆயுள் தண்டனையாகவே கருதப்படும். எவ்வாறாயினும், இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து இலங்கை உயர் நீதிமன்றத்தில் மேன்முறையீடு செய்ய இவர்கள் இருவருக்கும் சட்டப்பூர்வமான உரிமை உள்ளது. மேன்முறையீடு மற்றும் பிணை தொடர்பான முடிவுகள் வரும் வரை இருவரும் பலத்த பாதுகாப்புடன் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
கடந்த 2022 ஆம் ஆண்டு இவர்கள் இருவரும் இதே வழக்கில் இருந்து போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை எனக்கூறி விடுவிக்கப்பட்டிருந்தனர். எனினும், சட்டமா அதிபர் தரப்பில் செய்யப்பட்ட மேன்முறையீட்டின் விளைவாகவே தற்போது இந்தச் சிறப்பு நீதிமன்றம் வழக்கை மீண்டும் விசாரித்து மரண தண்டனையை விதித்துள்ளது. இந்தத் தீர்ப்பு பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஒருவித ஆறுதலை அளித்தாலும், உண்மையான சூத்திரதாரிகள் இன்னும் முழுமையாகச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்படவில்லை என்றும், இந்தத் தாக்குதல்களுக்குப் பின்னால் அரசியல் ரீதியான பாரியதொரு சதி இருப்பதாகவும் இலங்கை கத்தோலிக்க திருச்சபை மற்றும் சிவில் சமூகத்தினர் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றமை கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது.










